Í gær var „gera allt sem ég hef frestað“ dagurinn hjá mér. Ég er að skrifa bók m.a. um frestunaráráttu og ég skoraði mig á hólm. Ég fór í bankann með pappíra sem voru orðnir svo útmáðir að það sást ekki lengur hvað stóð á þeim. Ég fór til endurskoðandans, ég fór til læknis og ég fór með gardínuna í viðgerð. Ég ætlaði að bóka mig á hótelið fyrir ráðstefnuna sem ég er að fara í í næsta mánuði. En.. það er einn dagur enn í „deadlinið“ og ég get haldið áfram að kvíða fyrir því að nú séu öll herbergi bókuð og ég þurfi að sofa á götunni…. í New York!
Ég á enn eftir að panta tíma hjá tannlækninum og taka til í bílskúrnum og raða reikningunum og finna leið til að drasið safnist ekki saman … en það var samt gott að gera það sem ég gerði þó á þessum „gera allt sem ég hef frestað“ deginum. Næst verður það allt sem ég hef frestað vikan.
Orkan sem fer í að fresta er ótrúleg, alveg ótrúleg. Ég held ég hljóti að vera eina konan á Íslandi sem er svona. Þess vegna er best að ég hætti að fresta því að að skrifa og setjist niður og skrifi kaflann um frestunaráráttuna!
Birtist fyrst á blog.is, 27.03.12
Árelía Eydís Guðmundsdóttir 